• کافه تنهایی♡

.
بزرگ‌ترین نشانه‌یِ رشد
این نیست که بیشتر حرف بزنی،
بلکه این است که
بدانی
برای چه کسی
دیگر نباید
هیچ توضیحی بدهی…

داشتن تو قشنگ ‌ترین حسیِ که تونستم تجربه کنم ، بودنت کنار من اینجوریه که تو وجودم کلی گل جوونه زده. وقتی با توام انگار که دیگه تاریکی شب ناراحتم نمیکنه ، عصبی نیستم ، نا امید نیستم ، از هیچی نمیترسم ، غروب جمعه دلگیر نیست ، کسی نمیتونه زمینم بزنه ، بی حوصله نیستم ، آسمون آبی‌ تره ، نور خورشید قشنگ‌ تره ، بوی نم بارون لذت بخشه ، با تو همه چی قشنگ‌ ترین ورژن خودشو داره
.

یه افسانه قشنگ هست که میگه:
اگه تو زندگی الانت یکیو دیدی و به دلت نشست
و فکر کردی یه چیزی تو وجودش هست که با بقیه فرق داره
جوری که انگار سال هاست که میشناسیش
در واقع تو زندگی قبلیت اون آدم یکی از صمیمی ترین آدمای زندگیت بوده
.

.
در عالم کودکی به مادرم قول دادم ،
که تا همیشه هیچ کس را بیشتر از او دوست نداشته باشم.
مادرم مرا بوسید.
و گفت : نمی توانی عزیزم !
گفتم : می توانم ، من تو را از پدرم و خواهر و برادرم بیشتر دوست دارم .
مادر گفت : یکی می آید که نمی توانی مرا بیشتر از او دوست داشته باشی .
نوجوان که شدم دوستی عزیز داشتم .
ولی خوب که فکر می کردم مادرم را دوست داشتم .
معلمی داشتم که شیفته اش بودم ولی نه به اندازه مادرم !
بزرگتر که شدم عاشق شدم ، خیال کردم نمی توانم به قول کودکی ام عمل کنم .
ولی وقتی پیش خودم گفتم ؛
کدامیک را بیشتر دوست داری باز در ته دلم این مادر بود ، که انتخاب شد.
سالها گذشت و یکی آمد ، یکی که تمام جان من بود .
همانروز مادرم با شادمانی خندید و گفت دیدی نتوانستی !
من هرچه فکر کردم او را از مادرم و از تمام دنیا بیشتر می خواستم ،
او با آمدنش سلطان قلب من شده بود .
من نمی خواستم و نمی توانستم به قول دوران کودکیم عمل کنم .
آخر من خودم مادر شده بودم ...♥️

#سیمین_بهبهانی
‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌

من که نتونستم تورو عوض کنم،
ولی تو خوب منو عوض کردی.
شور و شوقمو گرفتی،
انرژیمو گرفتی،
احساساتمو گرفتی،
اعتمادمو گرفتی.
تهش من موندم و
یکی که وقتی‌
تو آیینه بهش نگاه می‌کنم
نمیشناسمش.
.

.
دیروز زنی را دیدم که مرده بود.
زن‌ها اینگونه می‌میرند؛
یا لبخند به لب ندارد،
یا آرایش نمیکند،
یا دست کسی را نمی فشارد،
یا منتظر آغوشی نیست!
یا حرف عشق که می‌ شود پوزخند می‌‌زند.

#گابریل گارسیا

.
برخی انسان‌ها درزندگی ما رهگذرند
چون زمان چيزي عجيبی‌ست
مي‌دود،جلو مي‌رود
و دوست داشتنى‌ترين آدم‌هاى زندگيت را
يا كهنه مي‌كند يا عوض!
بعضى‌ها يا تغيير مي‌كنند يا حقيقت‌ درونشان مشخص مي‌شود
زمان دير يا زود به تو ثابت خواهد كرد كه كدامشان ماندنى‌اند و كدامشان رفتنى
من دعا مي‌كنم
زمان بگذرد و دنيا پر شود از آدم‌هاى واقعى
آدم‌هاى كه نه زمان آن‌ها را عوض كند نه زمين..!

.
‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌استادی میگفت:
صبحها که دکمه های لباسم را می بندم,
به این فکر میکنم که
چه کسی آنها را باز خواهد کرد؟
خودم یا مرده شور؟!
دنیا همین قدر غیر قابل پیش بینی است..
به آنهائى که دوستشان دارید,
بی بهانه بگوئيد :"دوستت دارم."
بگوئيد: در این دنیای شلوغ,
سنجاقشان کرده اید به دلتان.
بگوئيد: گاهی فرصت با هم بودنمان
کوتاهتر از عمر شکوفه هاست.

بگوئيد: بودن ها را قدر بدانيم،
نبودن ها همين نزديكى است.

قدیما هی فکر می‌کردم چرا این پیرمردا هی از خودشون سر صدا درمیارن؟
نشسته، یهو میگه «هعی... پوووففف»
داره چایی میخوره یهو به افق خیره میشه میگه: «عه‌عه‌عه... عی‌که‌هی...»
نشسته رو مبل یهو میگه «اووووه‍ ه‍ ه‍»
الان که خودم به کهنسالی نزدیک میشم، می‌فهمم
بخشی از مغز همیشه در حال جنگیدنه
با خاطرات، با زخمها، با دلتنگی‌ها، با پشیمانی‌ها، با دردهای روح و جسم
و دیگه اونقدر جنگ فرسایشی شده، توان درون‌ریزی‌ش تموم شده
یهو با یه تلنگر کوچیک صدا میده، مثل شکستن قولنج روح
آااااه میشه، واااای میشه، پووووفففف میشه
و جالب اینکه کمی در تسکین اون درد تاثیر داره
.

خصوصیت بد اخلاقی من اینه که نمیتونم آدم‌ها رو ببخشم، اهل جبران کردن و انتقام و این چیزها نیستم، ولی خب نمیتونم رو اتفاق‌های افتاده چشم‌هام رو ببندم، حتی به ظاهر هم بخشیده باشم ته ذهنم هنوز هم جز به جز و ریز و به ریز اتفاق‌ها یادم میمونه.
.

او دیگر زیاد جدی نمی‌گرفت.
نه زندگی را، نه آدم‌ها را، نه حتی خودش را.
مثل کسی بود که از پشت پرده‌ای چرک و ضخیم
به دنیا نگاه می‌کرد:
صداها گَنگ، تصویرها تار، معناها پوچ.
آدم‌ها دهان می‌جنباندند، لبخند می‌زدند،
می‌آمدند، می‌رفتند،
و او فقط فکر می‌کرد چقدر همه‌چیز بی‌اهمیت است.
هیچ‌کس را دشمن نمی‌دانست، هیچ‌کس را دوست هم نداشت.
حرف‌ها برایش سبک شده بودند،
قول‌ها بی‌وزن و نگاه‌ها خالی.
.

.
دلم می‌خواست های من زیادند
بلندند، طولانی‌اند
اما مهم‌ترین دلم می‌خواست‌های من
این است که انسان باشم،
انسان بمانم و انسان محشور شوم
چقدر وقت کم است
تا وقت دارم باید مهر بورزم
وقت کم است باید خوب باشم، مهربان باشم
و دوست بدارم همه‌ی زیبایی‌ها را
می‌گویند انسان‌های خوب به بهشت می‌روند
اما من میگویم انسان خوب هر جا که باشد
آنجا " بهشت" است...!
🍃

.
می‌گویند قلب هر کس
به اندازه‌ی مشت بسته‌ی اوست
اما من قلب‌هایی را دیده‌ام که به اندازه‌ی
دنیایی از"محبت" عمیقند
دل‌های بزرگی که هیچ وقت در مشت‌های
بسته جای نمی‌گیرند
مثل غنچه‌ای با هر طپش شکفته می‌شوند
دل‌های بزرگی که مانند کویر نامحدودند و
تشنه‌اند،تا این که ابرِ محبت ببارد
در عوض دل‌هایی هم هستند که حتی از یک
مشتِ بسته هم کوچک‌ترند
دل‌هایی که شاید وسیع هم بتوانند باشند
اما بیش از یک بند انگشت هم عمق ندارند
و تو هر وقت خواستی بدانی قلبت چه قدر
بزرگ است،به دستت نگاه کن, وقتی که
مهربانی را به دیگران تعارف می‌کنی

.
ما حواسمان نبود!
آدم‌هایی که با نشاط و قوی به نظر می‌رسند
و شکایتی نمی‌کنند از همه‌ی ما،
خسته‌تر و بی پناه‌ترند!
آدم‌هایی که بی توقع و افراطی،
محبت می‌کنند و هوای دیگران را دارند
بیشتر از بقیه محتاج حمایت و محبت‌اند!
آدم‌هایی که در کمال انسانیت و عشق،
گوش شنوای دردهای دیگرانند،
بیشتر از همه دردهای ناگفته دارند
و آدم هایی که محکم‌اند و همه‌مان تصور می‌کنیم
به هیچ کس نیازی ندارند، از همه ی ما تنهاترند...
کاش دنیا کمی عادلانه بود‌...!

#نرگس صرافیان

بی‌احترامی آغاز خداحافظی‌ست.
من تا پایان عمر صبر نمی‌کنم تا تو یاد بگیری چگونه باید با من رفتار کنی ..
.

باغ همسایه اگر کم آب است
با وضو خواهم رفت
در نماز طلب بارش باران
من و همسایه پر از خاطره‌ی مشترکیم
رنگ چتر آبی،مسجد آبادی،کوچه‌های باغی
ساعتِ نوبت آب وعده‌های ما ؛
همه با وقت انار است
لهجه‌ی مذهبمان ، خوش‌بویی‌ست
مرز بین ما ؛ تنها ،
یک ردیف گل سرخ است
بوته‌ها رشته‌ی پیوند به هم بافته‌اند
یاس همسایه سرش
روی دستان درخت بهِ ماست
باغ همسایه اگر خشک شود
بهِ ما خوشبو نیست
توتِ ما شیرین نیست
عصرها در خنکِ شاه‌نشین تهِ باغ
هیچ کس با دل من چای نخواهد نوشید
.

.
هیچوقت هیچ چیز را بی‌جواب نگذار!

نگاه مهربان را با لبخند..
دورنگـی را بـا خــلوص..

مسئولیت را با وجدان..
بی ادبی را بـا سـکوت..

خشــم را بـــا صبـوری..
پشتکار را بـا تشـویق..

کینــه را بــا گـذشـت..
گنـاه را بــا بخــشش..

دلـمرده را بـــا امیــد..
منتظر را بــا نــویــد.. ‎

‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ ‎‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌

👌چه زیبا گفت  جلال آل احمد:

ﺩﺭ ﺯﻧـﺪﮔﯽ ﮔﺎﻫﯽ ﺑــﺎﺧﺘﻪ ﺍﻡ
ﮔﺎﻫــﯽ ﺑــﺎ ﮐﺴانی ﺳـــﺎﺧﺘﻪ
ﮔﺎﻫـــﯽ ﮔــﺮﯾﻪ ﮐـــﺮﺩﻩ ﺍﻡ ...
ﮔﺎﻫــﯽ ﺑــــﺨـــﺸــــﯿــﺪﻩ ...
ﮔﺎﻫـــﯽ ﻓﺮﯾﺐ ﺧﻮﺭﺩﻩ ﺍﻡ ...
ﮔﺎﻫـــــﯽ ﺍﻓـــــﺘـــــﺎﺩﻩ . . . . .
ﮔﺎﻫــــﯽ ﺩﺭ ﺗﻨـــﻬﺎﯾﯽ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﻡ ...
ﺍﻣﺎ ﺣﺎﻝ؛ ﺯﻣﺎﻧﺶ ﺭﺳـﯿﺪﻩ ﮐﻪ ﺑﮕـﻮﯾﻢ :
ﻣﻦ ﺍﺯ ﺗﻤــﺎﻡ ﺍﯾﻨﻬﺎ ﺩﺭﺱ ﺁﻣﻮﺧـﺘﻪ ﺍﻡ ...
ﺍﮐﻨﻮﻥ ﺧﻮﺷﺤـــﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﺴﺘﻢ ...
ﺷﺎﯾﺪ ﺳﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﻢ اﻣﺎ ﺻﺎﺩﻗﻢ ...
ﻣـــﻦ ﺧﻮﺩﻡ ﻫﺴﺘﻢ ...
ﻭ ﺍﯾﻦ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﮐﺎﻓﯿﺴﺖ ...
‌‌‌‌‌‌‌ ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌  ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌   ‌‌‌‌‌‌‌‌‌   ‌‌‌‌‌‌‌‌   ‌‌‌‌‌‌  ‌‌‌‌‌‌‌‌    ‌‌‌‌‌‌‌‌      ‌‌‌‌‌‌‌‌

عمیق نشدن خواب از شدت اضطراب یکی از زجر‌آور‌ترین تجربه‌هاییه که وجود داره.
.

خیلی به شروع های عاشقانه و جذاب اعتماد نکنید
داداشم داستایوفسکی میگه:

(طبیعی است که آغازها زیبا باشند، زيرا
منطقی نیست کسی نزدت بیاید و بگوید:
سلام، من آدم پستى هستم.)
.

ما هرگز واقعاً توسط دیگران شناخته نمی‌شویم. ما فقط از دیدِ آن‌ها “ترجمه” می‌شویم؛ و متأسفانه، اکثرِ این ترجمه‌ها، پر از غلط‌هایِ فاحش است. ما تمامِ عمر، تنها در حبابِ کوچکِ درکِ ناقصِ دیگران از خودمان زندگی می‌کنیم...
.

۱ ملیارد تومن اونقدر پول کمیه که ادم باهاش نمیتونه حتی یه ماشین درست بخره
ولی انقدر زیاده که که تا آخر عمرت هم کار کنی پولش جمع نمیشه
جدی دیگه خستم
.